Sprowadzenie większej partii produktów spoza Unii Europejskiej nie zawsze oznacza konieczność natychmiastowego wprowadzenia całego ładunku do sprzedaży. Skład celny pozwala przechowywać towary nieunijne pod dozorem celnym i odroczyć moment rozliczenia należności importowych do czasu objęcia ich kolejną procedurą. To rozwiązanie może ułatwić zarządzanie zapasami, płynnością finansową oraz dystrybucją na różne rynki.

Skład celny jako element dobrze zaplanowanego importu

Organizacja importu nie kończy się na wyborze dostawcy i środka transportu. Trzeba również zdecydować, co stanie się z towarem po dotarciu do Unii Europejskiej. Wsparcie dotyczące przewozu, formalności i logistyki oferuje między innymi firma Statkiem, pod adresem statkiem.pl.

Jednym z dostępnych rozwiązań jest procedura składowania celnego, która umożliwia umieszczenie towarów nieunijnych w miejscu zatwierdzonym przez organy celne. Ładunek pozostaje pod dozorem celnym, a należności importowe są zasadniczo rozliczane dopiero wtedy, gdy towary zostaną dopuszczone do obrotu.

Skład celny nie jest zwykłym magazynem. Obowiązują w nim określone zasady ewidencjonowania, przemieszczania i obejmowania towaru kolejnymi procedurami. Przedsiębiorca powinien zatem zaplanować pobyt ładunku oraz sposób jego późniejszego wykorzystania.

Kiedy przechowywanie towaru pod dozorem celnym ma sens?

Składowanie celne może być korzystne, jeśli importujesz większą partię, ale nie chcesz od razu wprowadzać jej w całości na rynek. Pozwala dostosować moment dopuszczenia towaru do obrotu do bieżącej sprzedaży, zapotrzebowania klientów i możliwości finansowych firmy.

Takie rozwiązanie warto rozważyć, gdy:

  • sprowadzasz produkty sezonowe z dużym wyprzedzeniem,

  • zamierzasz sprzedawać partię stopniowo,

  • część towaru ma trafić poza Unię Europejską,

  • czekasz na dokumenty lub decyzję dotyczącą dalszego przeznaczenia ładunku,

  • nie chcesz od razu rozliczać należności związanych z całym zamówieniem,

  • konsolidujesz produkty przeznaczone dla różnych odbiorców.

Towar może pozostawać w procedurze składowania bez ogólnego limitu czasu, jednak jego charakter, trwałość albo zagrożenie dla zdrowia lub środowiska mogą uzasadniać ograniczenia.

Publiczny i prywatny skład celny

Publiczny skład celny umożliwia przechowywanie towarów przez różne osoby. Może być dobrym rozwiązaniem dla importera, który nie prowadzi własnego magazynu objętego odpowiednim pozwoleniem albo korzysta z procedury tylko przy wybranych dostawach.

Prywatny skład celny jest natomiast przeznaczony dla posiadacza właściwego pozwolenia. Takie rozwiązanie może zainteresować przedsiębiorstwa regularnie sprowadzające duże ilości towarów i chcące silniej kontrolować proces magazynowy. Prowadzenie składu wymaga spełnienia wymagań organów celnych oraz zapewnienia prawidłowej ewidencji i zabezpieczenia potencjalnego długu celnego.

Wybór nie powinien zależeć wyłącznie od ceny magazynowania. Znaczenie mają również lokalizacja, dostępność powierzchni, sposób obsługi ładunku, możliwości przeładunkowe oraz doświadczenie operatora w pracy z daną kategorią produktów.

Jakie operacje można wykonywać w składzie celnym?

Towaru objętego procedurą nie można traktować tak samo jak produktu znajdującego się w zwykłym magazynie. Dopuszczalne działania muszą być zgodne z przepisami i warunkami prowadzenia składu.

W zależności od sytuacji możliwe mogą być czynności służące zachowaniu towaru, poprawie jego wyglądu albo przygotowaniu go do dalszej dystrybucji. Każdą planowaną operację warto wcześniej uzgodnić z operatorem oraz przedstawicielem celnym.

Szczególnego znaczenia nabiera ewidencja towarów. Powinna pozwalać ustalić, jaka ilość ładunku została wprowadzona, gdzie się znajduje, jakie czynności przy niej wykonano oraz jaką procedurą została później objęta. W Polsce stosowanie składowania celnego może wiązać się również z elektronicznym przedstawieniem informacji o stanie lub przepływie zapasów.

Zakończenie procedury składowania celnego

Towar nie powinien pozostawać w składzie bez określonego celu gospodarczego. Przed jego przyjęciem warto ustalić, w jaki sposób procedura zostanie zakończona.

Produkty mogą zostać:

  • dopuszczone do obrotu w Unii Europejskiej,

  • powrotnie wywiezione poza jej obszar,

  • objęte inną właściwą procedurą celną,

  • przemieszczone zgodnie z wymaganiami dozoru celnego.

Jeżeli towar zostanie dopuszczony do obrotu, powstaje obowiązek rozliczenia odpowiednich należności importowych. Jeżeli natomiast zostanie skierowany do powrotnego wywozu, może nie dojść do jego wprowadzenia na rynek unijny. Właściwe rozwiązanie zależy od modelu sprzedaży i dalszego przeznaczenia partii.

Koszt składu celnego a korzyści dla importera

Odroczenie rozliczenia należności nie oznacza, że magazynowanie jest bezpłatne. Operator może pobierać opłaty za przyjęcie ładunku, zajmowaną powierzchnię, ewidencję, przeładunki, kompletowanie partii oraz wydanie towaru.

Przed podjęciem decyzji porównaj całkowity koszt składowania z korzyścią wynikającą z odsunięcia płatności i stopniowego uwalniania zapasów. Uwzględnij również tempo sprzedaży. Jeżeli towary będą leżały przez długi czas, opłaty magazynowe mogą ograniczyć opłacalność całego rozwiązania.

Skład celny sprawdza się najlepiej jako część przemyślanego procesu logistycznego. Zapewnia importerowi większą elastyczność, ale wymaga poprawnej dokumentacji, kontroli przepływu towarów i wcześniejszego zaplanowania dalszej procedury. Gdy wszystkie elementy są właściwie skoordynowane, pozwala lepiej zarządzać zapasami oraz kapitałem zaangażowanym w import.

Artykuł sponsorowany